Yes het zit ons eens mee!

20 januari 2012 @ 16:50 | Yes het zit ons eens mee! | Berichten (0)

Even heel snel een blogje.

Vanmiddag dacht ik, ik zal de huisarts eens bellen om te overleggen of ik al vast een telefonische afspraak kan maken voor de bloeduitslagen van Mees. Dit omdat het met een arts moet. En anders bel ik maandag en is er geen tijd en moeten we nog langer wachten.

Dus ik belde een uur geleden, de assistente was zo aardig om te kijken of de uitslagen al binnen waren en die waren binnen. Ze verbond me meteen door met de arts, deze was in gesprek dus ze beloofde me dat hij vandaag nog terug zou bellen. Na 5 minuten ging de telefoon al. Mees zijn HB was 9.1 en nu 8.4. Op zich nog steeds prima. De grote van de bloedcellen zijn nu ook helemaal goed. Dus de floradix heeft waarschijnlijk toch wel iets gedaan

Over een half jaar weer bloedprikken of als Mees weer meer vermoeider wordt of nog witter wordt dan nu! Hopelijk gaat dat niet gebeuren. Alhoewel hij vanmorgen al weer aan het hoesten was. Ik heb hem vanmiddag gelukkig nog niet gehoord.

Smakelijk eten !

Bloed is geprikt!

Geplaatst door onze3ukkies

@ 13:33 | Bloed is geprikt! | Berichten (0)

Gisteren ochtend is Mama Angela met Mees naar het Elisabeth ziekenhuis geweest om bloed te gaan prikken. Speciaal naar het EZ omdat Mees bij de vorige keer van het bloedprikken toch wel pijn had en liever naar het EZ ging.
De mevrouw die ging bloedprikken was heel erg aardig en legde alles heel goed uit. Helaas heeft Mees toch pijn gehad bij het prikken en er uithalen van de naald. Wat het dan precies is weten we ook niet. Er hoefde maar 1 buisje bloed te worden afgenomen en dat was zo gepiept. Nu is het wachten op de uitslag!

Om 11:00 uur stond er ook een afspraak bij Maud, dit is de therapeute van Mees die hem leert omgaan met wat hij allemaal heeft mee gemaakt en nog mee maakt. Het was voor Mees heel erg heftig. En dat is vandaag ook te merken want hij is heel erg moe. Vanmiddag komt toch een vriendje spelen, beetje afleiding voor hem na school.
Toen Mees thuis kwam tussen de middag lag er post voor hem. Een heel lief kaartje van zijn therapeute. (dank je wel Maud).

Inmiddels is Mees zijn kinderfeest ook al gepland, de uitnodigingen liggen klaar en het gaat heel erg leuk worden. Wat blijft nu nog even een verrassing…. Maar het is wederom niet iets wat snel gedaan wordt met een feestje.

Ook kan ik vertellen dat Angela en ik samen een paar dagen weg gaan. Dat hebben we nog nooit gedaan. We hebben er dan ook ontzettend veel zin in. We gaan naar Winterberg en hopen dat heel erg dat er sneeuw zal liggen als we gaan.

Helaas heb ik gisteren ook gehoord dat waarschijnlijk 2 dagen voor ons vertrek mijn tante komt te overlijden. Dit doet toch wel pijn. In oktober 2010 is bij haar de ziekte ALS vast gesteld en sinds dien gaat het erg hard. Niets is zo moeilijk dan niks meer kunnen behalve goed denken. Bij alles geholpen moeten worden, maar verstandelijk is er niks aan de hand. In overleg met haar artsen en kinderen heeft ze nu besloten om te stoppen met haar leven. Ik snap haar keuze helemaal.

Wel moeilijk om dan toch onbezorgd te gaan genieten. Zij heeft in de tijd dat mijn moeder, in mijn kinderjaren bijna een jaar opgenomen is geweest in een ziekenhuis veel voor ons gezorgd. Ook na dien mocht ik iedere zaterdag met haar en haar man mee naar de markt om lekker frietjes te gaan halen.
Nadat ik op mijzelf ben gaan wonen ben ik nooit meer bij haar geweest. Ik zag haar alleen bij veraardagen van mijn ouders. Dat was goed zo. Ik ben niet zo heel sociaal
Het ligt nu ook niet in mijn aard om nu ineens bij haar op bezoek te gaan, als ze het zou willen ga ik meteen hoor. Maar om na jaren daar niet te zijn geweest, en nu wetende dat ze over een paar weken niet meer hier op aarde is meteen bij haar op bezoek te gaan … nee zo ben ik niet.
Hopelijk kan ze naar een mooie wereld waar haar man op haar wacht, ze een leven heeft zonder pijn en gewoon alles weer kan…..

Struisvogel, Angst of toch te druk?

Geplaatst door onze3ukkies

17 januari 2012 @ 19:32 | Struisvogel, Angst of toch te druk? | Berichten (0)

Tja wat is dit nu weer voor titel zullen vele denken. Andere welke in het wereldje van kinderkanker of in iedergeval veel ziekenhuis hebben gezien met hun kind denken misschien wel een beetje in de goede richting…..

Een aantal berichten terug vertelde ik dat Mees bloed had moeten laten prikken. Dit op advies van een therapeut, ons en de huisarts. Omdat hij zo ontzettend moe was en in en in wit kan zien. Het was vooral om te kijken of zijn HB goed was. Deze was 9.1 een prima HB. Alleen zijn rode bloedcellen waren niet helemaal goed.
Er is toen afgesproken om Mees goed te laten rusten gezond te laten eten (deden we beide al) en dan over 6 weken nog eens bloed te laten prikken.
Mees krijgt iedere dag van ons ook nog 2 keer floradix, erg goed voor je ijzergehalte. Hopelijk werkt dit ook.

Nu is de 6 weken om en moeten we met Mees weer terug naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Het lab formulier ligt al weken in huis. Waarschijnlijk gaat het weer een drama worden want de vorige keer heeft het prikken hem erg pijn gedaan. Waarom is ons nog niet duidelijk maar dat het echt pijn deed en niet psychisch was dat was goed te zien.

Maar nu wanneer gaan we prikken…… Maandag moesten we heel de dag werken. Vandaag heeft Mees vanuit school toneelles op het factorium, vanavond is het zkh ook open voor bloedprikken maar is mama Angela naar een cursus van haar werk, morgen middag heeft hij het kinderfeestje van Pim, en dan gaan ze laserschieten en sumoworstelen. Niet handig als je dan pijn aan je arm hebt. Donderdag heeft hij therapie na school en zo kan ik wel doorgaan.

Natuurlijk als het moet kan ik hem zo even van school halen om even bloed te gaan prikken. Tenminste even als het niet te druk is. Maar wil ik dat wel…. ik ben zo moe van al dat ziekenhuis gedoe. En bang dat als het nog niet goed is we nog meer ziekenhuizen gaan zien. Want dat had de huisarts immers gezegd. Als het nog het zelfde is of slechter dan moet er meer onderzocht gaan worden. En misschien is het ook wel de angst, dat het inderdaad niet goed is. Ik ben niet bang voor kanker hoor maar wat dan wel…. ik weet het niet. Maar een vervelend gevoel in mijn buik is er wel als ik aan het uitslag moment denk.
Misschien hebben we het gewoon echt te druk….. neh ik denk dat dat wel mee valt, donderdag avond is de prikpost in het elisabeth ziekenhuis open, ik denk dat we dan maar even gaan. We moeten Jelle dan toch naar school brengen voor zijn 1e gala!
Meteen twee vliegen in één klap!

Volgende pagina »

Disclaimer | Privacy & Cookie | Copyright notice | Voorwaarden | Melding maken